Assalamualaikum...
Hujan yeay! Alhamdulillah. Panas sungguh la nie. Bayangkan rumah aku yang dalam hutan nie pun panas dia bukan main. Padahal, kalau ikut logik akal, rumah aku sejuk. Apa nak jadi. Hmm.
Sebab panas sangat, aku pun keluar lepak kat depan rumah. At least sejuk sikit kena angin malam. Tetiba ternampak ada pungguk kat dahan pokok kat depan. Dia tengah mendongak ke langit. Duk tengok bulan. Tetiba teringat pepatah melayu. Bagai pungguk rindukan bulan.
Betapa sedihnya jadi pungguk. Setiap malam pungguk tengok bulan. Tapi bulan tak pernah pungguk miliki. Pungguk tengok ja dari jauh. Sedihnya jadi pungguk. Sama la macam aku. Tapi sedih lagi jadi aku. At least, bulan takkan jadi milik org lain jugak. Tapi bulan aku boleh jadi milik orang lain.
Sampai satu masa, bulan ni akan menjadi milik org lain. Masa tu. Nak tengok pun tak boleh dah. Dia hak org lain. At least. Pungguk boleh selamanya rindukan bulan. Pungguk takkan sakit hati tengok org lain pegang2 bulan, sweet sweet dengan bulan. Huhu
Tapi aku selalu percaya. Kalau ada jodoh tak kemana. Kalau bulan aku punya. Bulan mesti akan menjadi milik aku. Kalau bukan. Mungkin ada yang lebih baik. Sebab perancangan allah adalah yang sebaik baik perancangan. Allah maha mengetahui.