Wednesday, February 17, 2016

Do it or not do it?

Assalamualaikum ...
Ombak menghempas batu lagi. Lama aku perati. Batu sedikit pun tak beranjak ketepi. Pipi aku jugak yang dah doploh kali ditampar angin. Hahaha.
Rindu sungguh nak kena tampaq dengan angin laut penang. Rasa hilang stress duk study tiap2 hari . Lepas nie boleh la p lagi. Dan blog nie pun kena tinggai lagi. Hahaha. Because im sucks at multitasking. Itsliddat !
Sebenaqnya aku teringin nak publickan blog nie. Teringin nak jadi wellknown blogger. Tapi aku selalu ragu ragu. Can i make it? Can i handle the fame? As far as i know myself, i strongly believe, i cant. Hahaha
Sebab nak jadi orang yang ada nama nie, pertama sekali hang kena rajin. Tapi aku memang terkenal dengan kemalasan yang tiada sempadan. Bangun pagi muka duk bengkak macam limau bali, elok punya bulat, sarung tracksuit, tshirt pasar malam satu, pastu tudung sarung kadang2 owning duk kemek merata boh selipar jepun, rilex ja p beli roti canai. Pakcik tukang tebaq tu pun terkejut tengok. Habis terkoyak tepung hat dia duk tebaq tu. Duk ingat mak lampir keluaq pagi2. Nasib baik nampak ayaq liuq basi sikit.  Baru yakin kata manusia. At least nak jadi blogger, taboq la bedak serbuk tu sikit. Mana tau kot kot jumpa orang yang kenai kita, tadak la dia menyesai duk baca blog kita. Hahahaha
Yang kedua, aku sukakan kehidupan yang tenang. Walaupun kadang2 aku rasa kenal ramai orang nie best, aku jadi radang jugak kalau aku duk badmood, tetiba orang duk mai buat lawak tak tau hawan. Lagi2 kalau hat buat lawak tu orang hat aku marah. Dia jadi makan cili api dengan wasabi. Memang berapi. Tapi memang seronok jadi femes baq hang. Orang jadi terasa nak layan hang elok, bagi first class service. Gitteww! Takkan tak syiok ada orang duk layan. Ya dak? Berani dia layan tak elok, aku tulis dalam blog aku sat g baru hang tau.. haa... lagi2 kalau hat jenis ada peminat tegar tu, naya kena panggang. Rentung sat g.
Walaupun ada banyak lagi, takkan aku nak bukak pekung didada ya dak? Malu la sapa nak mai minang aku kalau depa baca benda2 macamni. Hahaha. Tapi sebanaqnya memang teringin nak jadi orang yang dikenali. Tapi aku mengatasi keinginan tu dengan stalk social media sendiri. Aku sendiri tengok pun masyaallah, lagikan orang lain nak tengok. Bukan setakat roti canai ja koyak sat g, 1.5juta bangla pun tak jadi mai. Hahahaha.
Okbye!

No comments:

Post a Comment